Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Πάρε μου το κοκαλένιο και φέρε μου ένα σιδερένιο



Μεγαλώσε το κοριτσάκι μου...
Της έπεσε το πρώτο της δόντι !!!
 Λίγο νωρίς μου φαίνεται.
Ούτε 5μιση ετών δεν είναι καλά-καλά...





Έτσι ξαφνικά... χωρίς προειδοποίηση. Σήμερα, 23 / 01 / 2014, το απόγευμα και ενω έπαιζε με την αδερφή της, με φώναξε και μου έδειξε το δόντι που είχε κουνηθεί απο τη θέση του. Με τρομερό απόθεμα ψυχραιμίας, η κορούλα μου, μου έδειχνε υπερήφανα τις χορευτικές ικανότητες του δοντιού της, ενω εγώ... με τρομερή συγκίνηση διαπίστωσα οτι το κοριτσάκι μου ...ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ και τα χέρια μου έτρεμαν πιο πολύ και απο ζελέ !!! Σιγά που θα κατάφερνα να της το βγάλω μόνη μου, πήγαμε κατευθείαν στον οδοντίατρο και μετά απο πέντε λεπτά είχαμε ξεμπερδέψει. Ούτε κλάματα, ούτε φωνές. Ευτυχώς που σε αυτό δεν μου έμοιασε, γιατί εγώ μικρή χρειαζόμουν 4-5 άτομα να με ακινητοποιήσουν και να μου βγάλουν το δόντι που κουνιέται. 

Φυσικά πήραμε το δόντι μαζί μας και το ρίξαμε στα κεραμίδια, όπως επιβάλει το έθιμο, λέγοντας το κλασσικό δίστιχο : 

"Πάρε μου το κοκαλένιο και φέρε μου ένα σιδερένιο"

Έτσι έκανα και εγώ μικρή, όπως μου είχε πει η γιαγιά μου. Τώρα που το θυμήθηκα... κανά 2 φορές δεν μπορούσα να πετύχω τα κεραμίδια και το πέταγα στην ταράτσα του γείτονα που ήταν πιο χαμηλά...! 




Στο εξωτερικό όμως έχουν άλλες συνήθειες, εκεί είναι διαδεδομένη η ιδέα της Νεραϊδας των Δοντιών (Tooth Fairy).  Βάζουν το δόντι κάτω απο το μαξιλάρι του παιδιού και το βράδυ η Νεραϊδα κάνει την επισκεψή της. Παίρνει το δόντι και αφήνει στην θέση του ένα κέρμα. Μμμ, καλό μου ακούγεται...

Εσείς τι κάνατε ή τι θα διαλέξετε για το πρώτο δόντι του παιδιού σας που θα πέσει; Μην τα αφήσετε έτσι, δώστε τους την χαρά της προσμονής για το καινούργιο τους δοντάκι...


2 σχόλια:

  1. na ta xerese ta koyklakiasoy.einai trela otan peytoyn ta prota dontakia toys.filia....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θυμάμαι ο πατέρας μου μου έλεγε ένα ποίημα πριν περάσουμε το δόντι στα κεραμίδια. Δεν το θυμάμαι ούτε μπορώ να το βρω πουθενά, τώρα είμαι 25 και κάπως ξανά ήρθε στην μνήμη μου η όλη σκηνή και δακρισα. "Πάρε το δόντι κάστορα και δωσ'μου σιδερένιο, να ροκανιζω 'μυγδαλα, να τρώω παξιμάδια. :')

    ΑπάντησηΔιαγραφή