Τα
παιδιά περνούν περίπου 30 ώρες την εβδομάδα με τα σχολικά τους
παπούτσια. Είναι σημαντικό να τους εφαρμόζουν σωστά, να είναι άνετα και
να έχουν επαρκή χώρο ώστε να επιτρέπουν στα πόδια να κινούνται και να
αναπνέουν.
Στα πρώτα 11 χρόνια της ζωής ενός
παιδιού, τα πόδια μεγαλώνουν περίπου 17 νούμερα παπουτσιού και η λάθος
εφαρμογή παπουτσιού μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα κατά την
ενηλικίωση. Επιπλέον, τα παπούτσια που δεν εφαρμόζουν σωστά μπορεί να
επηρεάσουν τον τρόπο που περπατάνε και να έχουν επίπτωση στην ανάπτυξη
των ποδιών τους και κατ’ επέκταση στο αναπτυσσόμενο μυοσκελετικό τους
σύστημα.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός παπουτσιού που πρέπει να προσέξουμε για να κάνουμε σωστή αγορά:
1. Ψάξτε μια δύσκαμπτη φτέρνα – Πιέστε και στις δύο πλευρές το πίσω μέρος του παπουτσιού. Δεν πρέπει να κάμπτεται.
2. Ελέγξτε την ελαστικότητα των
δακτύλων – Το παπούτσι πρέπει να κάμπτεται με τα δάκτυλα του παιδιού
σας. Δεν πρέπει να είναι πολύ άκαμπτο ή πολύ εύκαμπτο στην περιοχή των
δακτύλων.
3. Διαλέξτε ένα παπούτσι που να
είναι άκαμπτο στη μέση – στρίβει το παπούτσι σας; Το παπούτσι σας δεν
πρέπει να στρίβει ποτέ στη μέση.
Μητέρα, προστάτιδα, τιμώμενη, ιερό
πρόσωπο. Η Παναγία κατέχει πρωταρχική θέση στην τιμή και στον σεβασμό
των χριστιανών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Της έχουν αφιερώσει
μεγαλοπρεπείς εκκλησίες και ταπεινά ξωκλήσια. Την αποκαλούν Θεοτόκο,
αλλά της έχουν δώσει και πολυάριθμα προσωνύμια. Αμέτρητα είναι τα ονόματα, ή «Θεοτοκωνύμια» όπως λέγονται, που έχει δώσει ο λαός στην Παναγία. Μέχρι στιγμής υπολογίζεται πως ξεπερνούν τα 500. Άλλα βγαλμένα από ύμνους, άλλα από τον τόπο που βρίσκεται κάποιος Ναός ή Μοναστήρι κι άλλα εξαιτίας του τρόπου που έχει αγιογραφηθεί.
«Η ονοματοδοσία γίνεται συνήθως ανάλογα με τον τόπο ή τον τρόπο που έχει γίνει η εικονογράφηση», λέει ο διδάκτωρ Θεολογίας Α. Καριώτογλου. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, είτε νησιωτική είτε ηπειρωτική, απαντώνται εφευρετικά και παράξενα ονόματα της Παναγίας. Ο διδάκτωρ Θεολογίας κ. Αλέξανδρος Καριώτογλου, ο οποίος διδάσκει ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, δίνει την επιστημονική διάσταση για την πληθώρα των ονομάτων: «Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι με τους οποίους εκφράζονται τα ονόματα της Παναγίας. Ανάλογα με τον τόπο ή ανάλογα με τον τρόπο που έχει γίνει η εικονογράφηση». Οπως συμπληρώνει ο κ. Καριώτογλου, «μπορεί να υπάρχει και ένας τρίτος τρόπος ονοματοδοσίας, ανάλογα με τη σχέση του Χριστού με την Παναγία». Ο κ. Καριώτογλου επισημαίνει συγκεκριμένα: «Εκτός από την Παναγία τη Γλυκοφιλούσα, που ο Χριστός αγγίζει το μάγουλο της μητέρας του, σε όλες τις άλλες παραστάσεις υπάρχει μια σχετική απόσταση, η οποία συμβολίζει την ισορροπημένη σχέση που πρέπει να έχει η μητέρα με το παιδί».
Μπορεί, βέβαια, η Θεομήτωρ να έχει εκατοντάδες χαρακτηρισμούς, όμως σε κάθε ναό, μέσα στο ιερό, υπάρχει πάντα η Παναγία η Πλατυτέρα των Ουρανών, όπου «απεικονίζεται με τα χέρια ανοιχτά και στη μέση της βρίσκεται η μορφή του Χριστού», σημειώνει ο κ. Καριώτογλου. Από τις πιο γνωστές Παναγίες, που πήραν το όνομά τους ανάλογα με τη γεωγραφική θέση ή την τοποθεσία που βρίσκονται οι αντίστοιχες εκκλησίες, είναι οι εξής: η Παναγία η Κανάλα στην Κύθνο, η Παναγία Σουμελά, η Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, η Παναγία Κύκκουστην Κύπρο, η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, η Παναγία η Αγιασώτισσαστην Αγιάσο και η Παναγία η Φοδελιώτισσα στο Φόδελε του Ηρακλείου Κρήτης. Υπάρχουν, όμως, και άλλοι χαρακτηρισμοί που προσδιορίζουν το σημείο όπου βρίσκεται χτισμένος ο ναός, όπως: Παναγία Σπηλιανή, που βρίσκεται στο Πυθαγόρειο Σάμου αλλά και στη Νίσυρο, ΠαναγίαΓκρεμιώτισσα που βρίσκεται στην Ιο, Παναγία Σαραντασκαλιώτισσαστον Μαραθόκαμπο Σάμου, Παναγία Θαλασσινή στην Ανδρο, που είναι χτισμένη σε βράχο μέσα στη θάλασσα, Παναγία η Κρεμαστή στην Ηλεία όπου η Μονή κρέμεται από έναν βράχο.
Τα προσωνύμια της Παναγίας, όμως, της αποδίδονται και ανάλογα με τον τρόπο που είναι ζωγραφισμένη η εικόνα της. Οπως υπενθυμίζει ο κ. Καριώτογλου, η Παναγία αποκαλείται καιΓλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Μεγαλομάτα, Θρηνούσα, Δεξιά ακόμα και Τριχερούσα. Η εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας βρίσκεται στη Μονή Χιλανδαρίου στο Αγιον Ορος. Η απεικόνιση της Παναγίας με τρία χέρια αποδίδεται στην εξής ιστορία: «Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός κρατώντας το κομμένο δεξί του χέρι, το οποίο του κόπηκε από τους εικονομάχους, παρακάλεσε την Παναγία να μη μείνει ανάπηρος. Χάρη σε θαύμα της Παναγίας συγκολλήθηκε το άκρο και εκείνος της αφιέρωσε ασημένιο ανάθημα σε σχήμα χεριού. Η θέση του στη συγκεκριμένη εικόνα το κάνει να φαίνεται σαν ένα τρίτο χέρι της Παναγίας».
Ακόμη μία εκδοχή για την απόδοση ενός προσωνυμίου στη Θεοτόκο είναι ο συσχετισμός της με γεγονότα ή φυσικά φαινόμενα. Μια πολύ γνωστή Παναγία είναι η Φιδούσα (ή κατ' άλλους Φιδιώτισσα) στην Κεφαλονιά. Κάθε χρόνο, κοντά στον Δεκαπενταύγουστο, στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς εμφανίζονται και κυκλοφορούν στις εικόνες των ναών του χωριού μικρά και ακίνδυνα φίδια. Επίσης, στη Σάμο υπάρχει το μοναστήρι της Παναγίας της Βροντιανής,που ονομάστηκε έτσι γιατί στο υψόμετρο που βρίσκεται φυσάει δυνατός άνεμος ο οποίος βροντάει. Ακόμη, στη Ζάκυνθο, στη Μονή Στροφάδων, βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Θαλασσομαχούσας. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα, που κάποτε εκλάπη, πάλεψε με τα κύματα και έφτασε στο Μοναστήρι χωρίς να καταστραφεί στη θάλασσα.
Σε άλλες περιπτώσεις η Παναγία ονομάζεται ανάλογα με την ημερομηνία που γιορτάζει. Ετσι, στη Σαντορίνη απαντάται η Παναγία ηΤριτιανή που γιορτάζει την τρίτη ημέρα του Πάσχα και στη Σίφνο η Παναγία η Δεκαπεντούσα, που γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο. «Η ύπαρξη αυτής της πλούσιας ονοματολογίας δεν σημαίνει απλώς μια συναισθηματική σχέση του λαού με την Παναγία, αλλά κυρίως το γεγονός ότι μέσα από αυτόν τον πλούτο των ονομάτων επισημαινόταν η σημασία του προσώπου για τη Σωτηρία του κόσμου: η Μαρία έγινε το σκεύος εκλογής για να γίνει ο Θεός άνθρωπος και να διασωθεί το ανθρώπινο γένος και ο κόσμος από τη φθορά του θανάτου», καταλήγει ο κ. Καριώτογλου.
Πριν από μερικά χρόνια οι μαθητές του 3ου Γυμνάσιου Κερατσινίου, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια τους κα Γαρεφαλάκη Μαρία προσπάθησαν να συγκεντρώσουν όσα το δυνατόν περισσότερα από τα ονόματα που έχει χαρίσει στην Παναγία η λαϊκή πίστη και παράδοση.
Σεπτέμβριος και επιστροφή στο σχολείο. Ανάγκη για προσαρμογή στα σχολικά ωράρια, το διάβασμα και τις υποχρεώσεις. Μια σειρά απο έξυπνα μυστικά... θα βοηθήσουν να κάνετε ευκολότερη την μετάβαση αυτή:
1. Π ρ ο ε τ ο ι μ α σ ί α τ ο υ π α ι δ ι ο ύ. Μία εβδομάδα με 10 ημέρες πριν, καλό είναι να προβούμε σε κάποιεςβασικές κινήσεις προετοιμασίας:
Αρχίζουμε να επαναφέρουμε το βασικό ημερήσιο ωράριο των παιδιών πουείχε χαλαρώσει στις διακοπές. Φροντίζουμε ώστε το παιδί μας να πηγαίνειγια ύπνο τις ώρες που θα πηγαίνει κατά τη διάρκεια της σχολικής σεζόν και να ξυπνάει αντίστοιχα το πρωί.
Μειώνουμε την τηλεόραση. Η TV είναι μεγάλη ''ξελογιάστρα'' – θα πρέπειλοιπόν τα παιδιά ν' αρχίσουν να αποτοξινώνονται έγκαιρα. Σχολική σεζόν σημαίνει, -πολύ- λιγότερη τηλεόραση.
Επαναφέρουμε τη επαφή με τα βιβλία. Αν και αυτή δεν θα έπρεπε να έχειχαθεί ούτε την περίοδο των διακοπών (άλλωστε βιβλίο δεν είναι μόνο το σχολικό) η πιο συστηματική ενασχόληση με το διάβασμα λίγο πριν το ξεκίνημα της νέας χρονιάς θα βοηθήσει πολύ στη σωστή και γρήγορη προσαρμογή του παιδιού.
Τακτοποιούμε το χώρο του γραφείου επαναφέροντας τα σχολικά είδη σεπρώτο πλάνο. Είναι καλό σιγά σιγά το παιδί να μπαίνει σε σχολική διάθεση και το ξεκίνημα γίνεται από το χώρο του στο σπίτι.
Αγοράζουμε μαζί με το παιδί τα απαραίτητα σχολικά είδη. Η όλη διαδικασία είναι πολύ ευχάριστη γι' αυτό αλλά και βοηθάει στην όλη προσαρμογή στη σχολική πραγματικότητα που είναι ante portas.
2. Π ρ ο ε τ ο ι μ α σ ί α τ ω ν γ ο ν ι ώ ν.
Ναι κι εμείς οι γονείς χρειαζόμαστε τη δική μας προετοιμασία! Η επιστροφή του παιδιού στο σχολείο θ' αλλάξει πολλά και στη δική μας καθημερινότητα:
Προσπαθούμε να λύσουμε εγκαίρως μία σειρά από πρακτικά ζητήματα όπως καθημερινές μετακινήσεις από και προς το γραφείο, τις εξωσχολικές δραστηριότητες κ.ο.κ.
Ξεκινάμε ένα χαλαρό διάβασμα παρέα με το παδί – έτσι για να ξαναβρούμε τα ''πατήματά'' μας μετά τη χαλαρότητα των διακοπών! Άλλωστε αυτή θα είναι η καθημερινή βασική μας εναχόληση κάθε απόγευμα για το επόμενο εννιάμηνο!
Ετοιμάζουμε εγκαίρως τη σχολική γκαρνταρόμπα του παιδιού. Ρούχα κατάλληλα για το σχολείο πλυμένα και σιδερωμένα – έτοιμα προς χρήση. Πιστέψτε μας είναι μία προετοιμασία που θα κάνει τις πρώτες σχολικές ημέρες πολύ ευκολότερες!
Τέλος, προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά για τις πρώτες δύσκολες ημέρες προσαρμογής του παιδιού στην πραγματικότητα της επιστροφής στο σχολείο. Νευράκια, πείσματα, αντιδράσεις, γκρίνια είναι μέσα στο πρόγραμμα, και είναι απολύτως φυσιολογικά. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι και οπλισμένοι με υπομονή και κατανόηση, για να τ' αντιμετωπίσουμε.
Δυστυχώς για τη ζωή του Αγίου Φανουρίου, δεν σώζονται γραπτές αναφορές.
Όλα όσα γνωρίζουμε είναι υποθέσεις που πηγάζουν από μια εικόνα του που
βρέθηκε τον 14ο με 15ο αιώνα μ.Χ., στο νησί της Ρόδου. Κατά τη
διάρκεια των εργασιών αναστύλωσης των τειχών της πόλης, βρέθηκε στο
νότιο τμήμα του φρουρίου, ανάμεσα στα χαλάσματα, ένας μισογκρεμισμένος
ναός γεμάτος παλιές εικόνες. Οι περισσότερες εικόνες ήταν τόσο παλιές
και τόσο φθαρμένες που δεν ξεχώριζαν οι μορφές των Αγίων πάνω τους. Μία
όμως εικόνα ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Παρίστανε ένα νέο, ντυμένο
στρατιωτικά και το όνομα που ήταν γραμμένο πάνω της ήταν Άγιος
Φανούριος. Ο Άγιος, όπως είπαμε, απεικονίζονταν με ρωμαϊκή στρατιωτική
ενδυμασία, κρατώντας στο αριστερό χέρι έναν σταυρό και στο δεξί μια
λαμπάδα.
Εκτός από τη μορφή του Αγίου, στην εικόνα υπήρχαν και δώδεκα
παραστάσεις που απεικόνιζαν τα μαρτύρια που υπέστη από τους Ρωμαίους.
Τα συμπεράσματα που βγαίνουν αναλύοντας την εικόνα είναι τα εξής: Κατ’
αρχήν ο Άγιος φαίνεται να μαρτύρησε σε μικρή ηλικία, αφού τόσο στην
εικόνα, όσο και στις παραστάσεις των μαρτυρίων του, παρουσιάζεται νεαρός.
Από την σφοδρότητα των μαρτυρίων που υπέστη, όπως φαίνονται στις δώδεκα
απεικονίσεις, συμπεραίνουμε ότι ο Άγιος πρέπει να έζησε και να μαρτύρησε
γύρω στον δεύτερο με τρίτο αιώνα μ.Χ. όπου οι διωγμοί των Χριστιανών
ήταν ανελέητοι. Το άλλο συμπέρασμα που βγαίνει από τις παραστάσεις των
μαρτυρίων του, είναι ότι ο Άγιος ήταν μεγαλομάρτυρας αφού υπέμεινε τόσα
πολλά και τόσο απάνθρωπα μαρτύρια.
Ένα άλλο συμπέρασμα πηγάζει από την ενδυμασία του Αγίου. Όπως αναφέραμε
και παραπάνω, φαίνεται να φορά ρωμαϊκή στρατιωτική στολή. Αυτό σημαίνει
ότι ο Άγιος ήταν μορφωμένος για να κατέχει εν ζωή αυτή τη θέση. Το
τελευταίο συμπέρασμα είναι ότι ο Άγιος Φανούριος, πρέπει να ήταν
Ελληνικής καταγωγής, πράγμα που φαίνεται από το όνομά του.
Ο Άγιος Φανούριος είναι ένας από τους πιο θαυματουργούς Αγίους της
Χριστιανικής πίστης. Οι Χριστιανοί συνηθίζουν όταν θέλουν να
παρακαλέσουν για κάτι τον Άγιο, να φτιάχνουν μια ειδική πίτα, την
Φανουρόπιτα την οποία πηγαίνουν στην
εκκλησία και μετά το πέρας της λειτουργίας την μοιράζουν στους πιστούς
που παρευρίσκονται εκεί.
Πάντα η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με μονό αριθμό υλικών, συνήθως επτά ή εννιά ή έντεκα υλικά! Η επιλογή
των αριθμών αυτών δεν είναι καθόλου τυχαία, μια και είναι γνωστός ο
ρόλος των αριθμών στις μαντικές και μαγικές πρακτικές και φαίνεται να ενισχύουν ακόμα περισσότερο τη δύναμη της πίτας! Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των
πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με
την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν
νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν
επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν
αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο
και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.
Πώς έγινε όμως αυτή η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα
αντικείμενα; Η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα αντικείμενα είναι παρετυμολογική: Ο
Φανούριος φανερώνει! Η λατρεία του Αγίου Φανουρίου φαίνεται ότι ξεκινά
από τη Ρόδο, όπου κατά την παράδοση βρέθηκε η εικόνα του. Από τη Ρόδο η
λατρεία του εξαπλώθηκε στα κοντινά νησιά και κυρίως στην Κρήτη, όπου
υπάρχουν σήμερα τρία σπουδαία μοναστήρια στα οποία τιμάται και δεκάδες
ναοί. Στην προσφορά άρτων και γλυκισμάτων προς τον Άγιο Φανούριο
ανιχνεύονται απηχήσεις των νεοελληνικών νεκρικών εθίμων, αφού το τάμα
προς τον Άγιο σχετίζεται με τη μεταθανάτια τύχη των συγγενικών του
προσώπων! Πιο συγκεκριμένα, η πίτα παρασκευάζεται "για να συγχωρέσει ο
Θεός τση μάνας του Αγίου" ή "για συγχώριο της μάνας και της αδελφής
του", ενώ συχνά προστίθεται στην ομάδα των γυναικών και η
αρραβωνιαστικιά του!
Ο μελετητής της ελληνικής λαογραφίας Γιώργος
Αικατερινίδης κατέγραψε μια ενδιαφέρουσα παράδοση για τη μητέρα του
Αγίου στις βρύσες Μεραμπέλλου:
"Η μάνα του Αγίου δεν ηκαμε καλό ποτέ τζη. Μόνο ένα κρομμυδύφυλλο
ήδωσε μια βολά σ'ένα διακονιάρη. Σαν απόθανε ήβραζε σ'ένα καζάνι με
πίσσα και ο Άγιος αρώτησε: α-Γιάντα η μάνα μου είναι εκειά μέσα; Ο Μιχαήλ Αρχάγγελος τ'απηλοήθηκε: -Γιατί δεν ήκαμε ποτέ καλό. Να
ρίξομε το κρομμυδόφυλλο που ήδωσε κι ανέ τηνέ σηκώσει να βγει επάνω, να
σωθεί... Ερίξανε το κρομμυδόφυλλο και η μάνα ντου βγήκε στα χείλια του
καζανιού μαζί με τρεις άλλες γυναίκες που πιαστήκανε κι αυτές από το
κρομμύδι. Μα η μάνα ντου τώσε δίνει μια σπρωξιά και πέφτουνε πάλι μέσα.
Τοτεσάς λέει ο Αρχάγγελος: Θωρείς πως κι επαέ είναι ακόμη κακή. Τοτεσάς ο Άγιος Φανούριος ζήτησε μια χάρη: Να μην πηγαίνουνε πράμα
γι'αυτόν, μόνο για τη μάνα ντου για να λένε να τση συγχωρέσει ο Θεός..."
Οι παραλλαγές της παράδοσης για την αμαρτωλή μητέρα του Αγίου
Φανουρίου που ακούγονται σ'όλη την Ελλάδα είναι δεκάδες. Ακόμη και ως
ειδωλολάτρης που δεν ασπάστηκε το Χριστιανισμό αναφέρεται. Ο Αλέξανδρος
Παπαδιαμάντης σημειώνει στο διήγημά του "Γουτού Γουπατού" - χωρίς να
αναφέρει τίποτα περισσότερο :
"Όσοι επικαλούνται τον Άγιο Φανούριον
οφείλουν να λέγουν: Θεός σχωρέσ' τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός
σχωρέσ' την." (Νίκος & Μαρία Ψιλάκη, "Το ψωμί των Ελλήνων και τα
γλυκίσματα της λαϊκής μας παράδοσης")
Είναι ο Άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα ή
πράγματα και την τύχη. Γι'αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατά στο
χέρι αναμμένο κερί και στην πίστη του λαού έχει θέση μάντη. Εννοείται
ότι το αίτημα συνοδεύεται και με ορισμένα τάματα. Π.χ. οι γυναίκες της
Παρνασσίδας, όταν έχουν πράγμα χαμένο τάζουν: Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσέ μου το... και θα σου κάνω μια κουλούρα
για την ψυχή της μάνα σου! (Η μάνα του Αγίου έχει πολλές αμαρτίες).
Ύστερα ονειρεύονται αυτό που έχασαν και το βρίσκουν. Τότε κάνουν μια
κουλούρα και τη μοιράζουν στα μικρά παιδιά λέγοντας: "Πάρτε να
σ'χωρέστε" (δηλαδή τη μάνα του Αγίου). (Αράχωβα).
Πίτα κάνουν και οι ανύπαντρες για να τους βρει γαμπρό. (Κρήτη)" (Γ.Α.Μέγας, "Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας"). Για τον Άγιο Φανούριο ο λαός μας λέει πολλά. "Είναι ο Άγιος", λένε
οι ξώμαχοί μας, "που φανερώνει τα κλεμμένα ζα και τα χαμένα πράγματα".
Καμιά φορά πιστεύουν πως φέρνει και την καλή τύχη στον άνθρωπο. Του
φανερώνει το δρόμο τον καλό. "Του φέγγει", λέει ο λαός για κάποιον που
τον πάει καλά η τύχη του. "Του φέγγει ο Άγιος Φανούριος". Γι'αυτό στις
εικόνες παριστάνεται να κρατάει στο χέρι κερί αναμμένο και να φωτίζει. "
(Βασίλη Λαμνάτου, "Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού
μας")
"Στην Κύπρο, στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές, ο Άγιος μπορεί να
φανερώσει στην κάθε ανύπαντρη κοπέλα το μέλλοντα σύζυγό της! "Οι
ανύπαντρες κοπέλες που θέλουν να παντρευτούν ετοιμάζουν φανουρόπιτα για
να φανερωθεί ο υποψήφιος γαμπρός". Στη Σκιάθο "πίτα στον Άγιο τάζουν
και οι γυναίκες που τον παρακάλεσαν να τους φανερώσει το γαμπρό που θα
κάμουν στην κόρη τους". Στη Φλώρινα, η φανουρόπιτα (που την πάνε οι
ελεύθερες κοπέλες στην εκκλησιά) χρησιμοποιείται ως ονειρομαντικό μέσον
με ένα κομμάτι που βάζουν κάτω απ'το προσκέφαλο (ο Άγιος θα φανερώσει
το μέλλοντα σύζυγο).
Θα σας δώσω τη δική μου συνταγή Φανουρόπιτας, που μου την έχει δώσει με πολλή αγάπη πριν χρόνια μια καλή καλοκαιρινή μου γειτόνισσα:
1 νεροπότηρο λάδι
1 φλτζ. τσαγιού χυμό πορτοκάλι.
1 φλτζ. τσαγιού ζάχαρη
1 φλτζ. τσαγιού καρύδι χοντροκομμένο
1 κουτ. γλκ. σόδα
1 κουτ. γλκ. κανέλλα
μισό φλτζ. τσαγιού σταφίδες
1 φακ. μπεικιν παουντερ
1 φαρίνα κόκκινη.
Διαλύετε την σόδα στο χυμό πορτοκαλιού (με προσοχή πάνω απο το μπωλ σας γιατί αφρίζει). Το ανακατεύετε με το λάδι και την ζάχαρη. Αφού έχετε κοσκινίσει την φαρίνα με το μπείκιν πάουντερ, τα ρίχνετε στο μείγμα και ανακατεύετε. Στο τέλος προσθέτετε την κανέλλα, το καρύδι και τις σταφίδες. Έχετε αλευροβουτυρώσει το ταψί σας και ρίχνετε το μείγμα. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου αφού διαβάσετε την πρακάτω ευχή :
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, ο της βρώσεως της μενούσης εις
τον αιώνα πλουσιοπάροχος χορηγός, ο δοτήρ των αγαθών, ο δέ Ηλιού τροφήν
αγεώργητον πηγάσας, η ελπίς των απηλπισμένων, η βοήθεια των αβοηθήτων
και σωτηρία των ψυχών ημών. Ευλόγησον τα δώρα ταύτα και τους ταύτα σοι
προσκομίσαντας, εις δόξαν σήν και τιμήν του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος
Φανουρίου. Παράσχου δέ, αγαθέ, τοις ευπρεπίσασι τους πλακούντας
τούτους, πάντα τά εγκόσμια καί υπερκόσμια αγαθά σου. Εύφρανον αυτούς εν
χαρά μετά του προσώπου σου, δείξον αυτοίς οδούς προς σωτηρίαν. Τα
αιτήματα τών καρδιών αυτών καί πάσαν τήν βουλήν αυτών ταχέως πλήρωσον,
οδηγών αυτούς προς εργασίαν τών εντολών σου, ίνα διά παντός εν ευφροσύνη
καί αγαλλιάσει υμνώσι καί δοξάσωσι το πάντιμον καί μεγαλοπρεπές όνομά
σου, πρεσβείαις της υπερευλογημένης Θεοτόκου, του αγίου ένδοξου
νεομάρτυρος Φανουρίου, του Θαυματουργού, καί πάντων σου τών αγίων. Αμήν.
Αφού ψηθεί και κρυώσει, αν θέλετε πασπαλίζετε με ζάχαρη άχνη. Βοήθεια σας και η χάρη του Αγίου πάντα κοντά μας.
Τα αβγά είναι ένας εύκολος τρόπος να ενισχύσουμε την διατροφή μας με
βιταμίνες του συμπλέγματος Β, πρωτεΐνη και άλλα θρεπτικά συστατικά.
Και ενώ είναι γνωστή η επιστημονική διχογνωμία για την επίδραση τους
στην υγεία της καρδιάς, οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι …σε
μια υγιεινή διατροφή τα αβγά έχουν τη δική τους θέση.
Σύγχρονη μελέτη έχει αποδείξει ότι τα αβγά στο πρωινό γεύμα,
συγκριτικά με τα δημητριακά ή την παντελή απουσία πρωινού, συντελούν στη
μείωση της λιγούρας για τροφές με ζάχαρη και λιπαρά, μετέπειτα κατά τη
διάρκεια της ημέρας.
Πάντως, παρά το γεγονός ότι τα αβγά είναι πανταχού παρόντα, ελάχιστα
είναι τα πράγματα που γνωρίζουμε γι’ αυτά. Διαβάστε λοιπόν παρακάτω
μερικές βασικές πληροφορίες για τα αβγά:
Οι κρόκοι των αβγών είναι μια από τις πλουσιότερες διατροφικές πηγές
της χολίνης, βιταμίνη του συμπλέγματος Β, που σχετίζεται με την καλύτερη
νευρολογική λειτουργία και τη μειωμένη φλεγμονή. Επιπλέον, υπάρχουν
στοιχεία που δείχνουν ότι η διατροφική χολίνη συμβάλλει στην εμβρυϊκή
εγκεφαλική ανάπτυξη όταν η έγκυος συμπεριλαμβάνει τα αβγά στη διατροφή
της.Αλλά μια διατροφή πλούσια επίσης σε χολίνη έχει σχετιστεί επίσης και
με την ευτυχία. Η χολίνη αποδομείται σε μπεθανεχόλη, η οποία
χρησιμοποιείται κατά τον κύκλο της μεθυλίωσης, ο οποίος με τη σειρά του
βοηθά στην παραγωγή των ορμονών (και νευροδιαβιβαστών) της ευτυχίας,
όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη.
Τα αβγά κατέχουν την πρώτη θέση στη λίστα με τις ποιοτικές
διατροφικές πρωτεΐνες. Και αυτό επειδή η πρωτεΐνη που περιέχουν τα αβγά
μπορεί να απορροφηθεί απόλυτα από τον οργανισμό μας.Σε ότι αφορά την ποιότητα, η ηλικία της κότας που παράγει τα αβγά
παίζει καθοριστικό ρόλο. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Poultry Science
έδειξε ότι οι νεαρές κότες (28 εβδομάδων) και οι μεγαλύτερες (97
εβδομάδων) είναι πιθανότερο να παράγουν αβγά με χαμηλό στέρεο
περιεχόμενο, συγκριτικά με τις μεσήλικες.
Το βαθύ κίτρινο ή η θαμπή απόχρωση του κρόκου δεν αποτιμά απευθείας
την καταλληλότητά του αβγού. Αντίθετα, είναι ένδειξη της σίτισης της
κότας. Οι κότες που σιτίζονται με σπόρους και χόρτο πλούσιο σε
καροτενοειδή παράγουν αβγά με πιο ζωντανό κίτρινο κρόκο, χωρίς
απαραίτητα αυτό να μεταφράζεται και σε υψηλότερη θρεπτική αξία.Είναι πάντως ενδεικτικό της υγείας της κότας αφού, οι κότες ελευθέρας
βοσκής έχουν καλύτερη πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία τροφών, πράγμα
που σημαίνει ότι τα αβγά θα έχουν πιο σκουρόχρωμους κίτρινους κρόκους.
Τι καθορίζει το χρώμα που έχει το ασπράδι του αβγού; Μα φυσικά η
ηλικία του. Τα παλαιότερα αβγά έχουν πιο καθαρό ασπράδι, ενώ τα φρέσκα
έχουν γαλακτώδη απόχρωση.Το χρώμα που έχει το κέλυφος του αβγού σχετίζεται και πάλι με την
τροφή της κότας και δεν έχει να κάνει με την θρεπτικότητα του ή την
υγεία της κότας που το παρήγαγε.
Τα αβγά τυπικά μπορούν να καταναλωθούν έως και μια εβδομάδα μετά την
συσκευασίας τους, αν και οι κανονισμοί επιτρέπουν την κατανάλωση έως και
30 ημέρες μετά. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η ανάλωση κατά προτίμηση
μπορεί να επεκταθεί και στο δίμηνο, αλλά οι ειδικοί εξηγούν ότι όταν τα
αβγά συντηρούνται στο ψυγείο μπορούν να χρησιμοποιηθούν και έως πέντε
εβδομάδες μετά την ημερομηνία που συσκευάστηκαν.
Για να διαπιστώσετε αν είναι φρέσκο το αυγό κάντε τα παρακάτω τεστ:
Γεμίστε ενα ποτήρι με νερό και βάλτε μέσα το αυγό σας.- Εάν βυθιστεί και σταθεί στο πλάι, είναι φρεσκότατο- Εάν βυθιστεί αλλά σηκωθεί ελαφρώς η μία του άκρη, είναι περίπου μιας εβδομάδας.- Εάν βυθιστεί και σταθεί σχεδόν κατακόρυφα, τότε είναι περίπου 2-3 εβδομάδων- Εάν παραμείνει στην επιφάνεια, τότε έχει πλέον μπαγιατέψει και καλύτερα να το… πετάξετε
Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες θρησκευτικές γιορτές του έτους όπου τιμούμε με τον πιο λαμπρό τρόπο την Μητέρα του Θεανθρώπου. Η Μαριάμ όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, πριν εξελληνιστεί σε Μαρία, ήταν η μονάκριβη κόρη ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, της Άννας και του Ιωακείμ. Όλη τους την ζωή πάλευαν να αποκτήσουν ένα παιδί όμως δεν είχαν σταθεί τυχεροί. Αντίθετα ζούσαν σε καθεστώς κοινωνικής απομόνωσης, αφού οι άτεκνοι εκείνη της εποχή θεωρούνταν λίγο έως πολλοί καταραμένοι ή όχι ευλογημένοι από τον Θεό.
Κατά την παράδοση η Αγία Άννα προσευχήθηκε στον Θεό δηλώνοντας πως αν της χάριζε ένα παιδί θα το αφιέρωνε σε Εκείνον. Λίγες μέρες μετά, ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε το ζευγάρι και τους ενημέρωσε πως οι προσπάθειες τους θα έχουν αποτέλεσμα και το παιδί τους θα είναι φορέας μιας ξεχωριστής αποστολής. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ζευγαριού, τα λόγια του αγγέλου βγήκαν αληθινά και γέννησαν ένα όμορφο κορίτσι. Της έδωσαν το όνομα Μαριάμ, το οποίο σημαίνει βασίλισσα, κυρία αλλά και ελπίδα.
Όταν η Μαριάμ έγινε τριών ετών, οι γονείς της, τήρησαν την υπόσχεση τους και την οδήγησαν το Ναό όπου την παρέλαβε ένας ιερέας ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον Προφήτη Ζαχαρία, τον πατέρα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Η Παναγία έζησε 12 χρόνια στο Ναό, στα Άγια των Αγίων. Κατά τη διδασκαλία της Εκκλησίας αυτός που της έφερνε καθημερινά τροφή ήταν ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.
Όταν ήρθε η ώρα να βγει από τον Ναό, οι ιερείς αποφάσισαν να την δώσουν σε κάποια οικογένεια, δεδομένου πως οι γονείς της είχαν ήδη φύγει από τη ζωή. Τότε, γνωρίζοντες κατά την παράδοση, την ειδική αποστολή της Μαριάμ, βρήκαν έναν μεγάλο σε ηλικία άνδρα, τον Ιωσήφ, ο οποίος ήταν χήρος και πατέρας τριών παιδιών. Τέσσερις μήνες έμεινε κοντά στον Ιωσήφ η Μαριάμ μέχρι να ξεκινήσει πλέον το θεϊκό σχέδιο.
Στη Ναζαρέτ όπου ζουσε την επισκέφθηκε ξανά ο Γαβριήλ όπου της είπε το γνωστό:
«Χαίρε κεχαριτωμένη• ο Κύριος μετά σου».
Τότε έμαθε και η ίδια ποια ήταν η αποστολή της την οποία αποδέχτηκε με χαρά. Λίγους μήνες αργότερα ο Ιησούς γεννήθηκε και η μητέρα του ήταν πάντοτε κοντά του, ακόμη και την στιγμή της Σταύρωσης. Από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων γνωρίζουμε ότι η Παναγία παρέμεινε κοντά τους μέχρι την ημέρα της Πεντηκοστής.
Η τελευταία συνάντηση με τον αρχάγγελο που την συντρόφευε από τα τρια της χρόνια, έγινε τρεις μέρες πριν την κοίμησή Της. Τότε ο Γαβριήλ την ενημέρωσε ότι πλέον ήρθε η ώρα, δίνοντας της μεγάλη χαρά αφού θα έβλεπε ξανά το παιδί Της. Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ήμερα από την εμφάνιση του αγγέλου, λίγο πριν κοιμηθεί η Θεοτόκος, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο.Τότε, ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμηση Της. Μαζί δε με τους Αποστόλους ήλθε και ο Διονύσιος Aρεοπαγίτης, ο Άγιος Ιερόθεος ο διδάσκαλος του Διονυσίου, ο Απόστολος Τιμόθεος, και άλλοι.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ
Όταν εκοιμήθη η Θεοτόκος, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της στη Γεσθημανή. Ο μοναδικός που δεν ήταν παρών στο γεγονός ήταν ο Απόστολος Θωμάς. Λέει η παράδοση πως όταν η νεφέλη, το σύννεφο δηλαδή, μετέφερε τον Θωμά στη Γεσθημανή συνάντησε την Θεοτόκο την στιγμή της ανόδου Της στον ουρανό. Εκείνη του χάρισε την ζώνη Της για να μπορεί να αποδείξει την συνάντησή τους. Όταν ο Θωμάς πήγε και εξιστόρησε το γεγονός στους υπόλοιπους Αποστόλους, άνοιξαν τον τάφο και είδαν πως το σώμα έλειπε.
Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Η Παναγία όταν μπήκε στο Ναό ήταν τριών ετών. Έμεινε στο ιερό δώδεκα χρόνια. Τρείς μήνες αφού βγήκε από το ιερό μέχρι τον Ευαγγελισμό και εννέα μήνες κυοφορία, δεκαέξι ετών γεννά τον Χριστό. Έζησε με τον Χριστό τριάντα δύο χρόνους, άρα 48 ετών ζει την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του. Έζησε μετά απ' την Πεντηκοστή άλλα έντεκα χρόνια και εκοιμήθη στη Γεσθημανή. Ήταν 59 ετών.
